Kristof - Stoppen met roken dagboek

voornemen : vrijdag 12 februari gepland om opnieuw te stoppen
resultaat : 2 uur niet gerookt en opnieuw pakje gehaald

voornemen : nieuwe grondige stoppoging op dinsdag 16 februari
resultaat : bijna 4 dagen niet gerookt en opnieuw pakje gehaald.

Vergeleken met mijn eerste stoppoging heb ik deze maal duidelijk minder motivatie. Ik was ook angstiger om te stoppen (soort van faalangst). Eenmaal gestopt viel dag 1 en 2 ontzettend goed mee (zelfs periodes zonder te denken aan een peuk op die dagen). Ik heb dus geleerd dat die faalangst onterecht was. Dag 3 heel veel drang 's avonds en dag 4 continue craving en nog meer getwijfel. Kortom heel lange periodes die nu bleven doordreunen in mijn hoofd. Ik denk dat ik deze maal teveel 'moet' stoppen (ipv. willen). Het is zo ontzettend raar dat deze stoppoging zo ontzettend verschilt van mijn vorige stop. Nog iets, ik ben er veel te veel mee bezig met dit stoppen. Het moet allemaal snel gaan en ik wil er morgen vanaf ; dit is niet de juiste houding denk ik. Als ik rook voel ik me schuldig en als ik niet rook dan verlang ik ernaar. What the f*** is wrong with me ?!

Ik heb altijd dat straatje willen ontdekken en ik denk dat ik het gevonden heb, het draagt de naam "straatje zonder eind"....

PS. Deze maal was ik herbegonnen met een stupide voornemen om er eentje te roken elke dag (ipv. een stressmoment dat me de eerste keer deed falen). Dommerik!

Om de titel te vatten, keer je best 2 artikels terug.

Terwijl ik mijn vorige dagboekartikel aan het schrijven was, had ik parallel een hoogoplopende discussie met mijn vriendin. Zij is van chinese afkomst en ze was blij dat haar moeder een job had gevonden, een job die 2 euro per dag betaald. Het maakte me kwaad dat mijn vriendin deze blijde boodschap onder mijn neus schoof ; temeer omdat ze weet dat ik een verantwoordelijkheidsgevoel heb. "Joepi, mijn schoonmoeder maakt officieel deel uit van de loonslavernij in China. Op dit nieuws stond ik al zo lang te wachten..."  Toen ik deze feedback gaf, veronderstelde mijn vriendin dat ik haar verweet dat ze onbewust om centjes vroeg. (In Azie is het immers de gewoonte om dergelijk verborgen boodschappen te brengen). Achteraf gezien een beetje paranoia van mij, want ze is echter een lieve meid...

Niettegenstaande, het maakte me kwaad dat ze dit - voor mij - zielige verhaal onder mijn neus schoof. Na 2 jaar is dit onze eerste zware discussie. Dit was een lekker excuus om te gaan roken, die stap was heel bewust en snel gezet. Hop, snel naar de winkel en die eerste heb ik zelfs niet durven te inhaleren. Dan snel een tweede en een derde peuk, die gingen dan wel mijn tedere longen binnen. Uiteindelijk heb ik mijn pakje weggegeven aan de eerst rokende chinees die ik op straat tegenkwam.  Het smaakte slecht, nadien had ik barstende hoofdpijn en tandpijn. De moraal van het verhaal : mijn instinct was juist, toen ik dacht dat het over was, was ik niet langer alert en BOEM, het was gebeurd!

Thuisgekomen nog wat verder geruzied. Dus ben ik dan maar opnieuw naar de winkel geweest. De daaropvolgende peuken konden me geen genot bieden, de smaak was zelfs slecht. Dezelfde avond nog bijgelegd met mijn levenspartner, en haar gevraagd om het verraderlijke pakje 's ochtends aan collega's te geven. Alleen, moest ze 's ochtends (zondag) niet werken. Dus zondagochtend nog eentje opgestoken en dan het pakje vernietigd. De rest van de dag niet gerookt. Maandag-namiddag opnieuw een pakje gehaald uit frustratie van het wachten op een taxi. Toen had ik me voorgenomen dat het stoppen niet meer lijkt te lukken.

In het diepste van mijn binnenste wil ik niet meer roken. Dus, ik heb me heel snel voorgenomen op een later tijdstip een nieuwe, degelijke stoppoging te ondermemen. Ik kan stoppen (wat ik voordien betwijfelde, heb dit nu bewezen), ik wil het, maar ik moet me mentaal voorbereiden. Die eerste 3 dagen zijn hard en vergen energie, vandaar voel ik de nood aan een mentale voorbereiding.

Mijn valkuilen (heb me al wat kunnen bezinnen):

Door het slechte slapen ben ik moe en heb ik geen draagkracht meer. Doordat ik moe ben, heb ik geen zin om boodschappen te doen (klinkt raar maar is waar). Dit maakt dat ik opnieuw onderweg was met slechte en onregelmatige eetgewoontes. Slecht slapen en slecht eten verzwakt mijn draagkracht. Minder draagkracht (of onvoldoende mentale weerstand) maken dat een ruzie algauw een groot drama wordt. Ik moet nog een alternatief voor mijn woede-aanvallen en frustratie-momenten (beter slapen zullen die temperen hoop ik)Dus, mijn slaappatroon en eetpatroon zijn cruciaal om met niet-roken te doen slagen.

Ter info : er is totaal niets nostalgisch aan roken. Het is een vieze gewoonte. De nadelen die ik snel merkte :

- mijn hart klopt sneller
- slechte smaak tijdens en na roken
- zware benen
- moe
- tandpijn
- nekpijn/rugpijn
- soms spontaan hoge lichaamstemperatuur

Ik vervoeg me dus voorlopig even bij andere rangen en hoop snel terug te komen met een nieuwe stopdatum. Ik wens elkeen vele moed bij het stoppen en als je verlangt naar die peuk, doe het niet want het loont niet, noch biedt het een oplossing voor om het even welk probleem. Herbeginnen is een nieuw probleem creeeren.

Met referentie naar mijn vorig artikel... Het moet blijkbaar vals alarm geweest zijn, want het niet-roken gaat relatief vlot. Weet je, mijn instinct is niet altijd accuraat ; misschien is mijn glazen bol wat aan het kegelen.

Soms durft mijn geest af te dwalen naar een peuk. Zo van die gedachten in de zin van een jongetje dat geniepig/geheimzinnig iets fout wil gaan doen.... Velen noemen hem/haar op deze blog 'het duiveltje'. Dat is precies zo'n lastige kleuter die aan je kleren komt trekken en blijft volhouden tot je buigt of tot je hem volledig hebt genegeerd. Ik heb hem daarnet nog een paar vegen rond zijn oren gegeven, dat helpt soms ook. Dit stopproces is net zoals het opvoeden van een klein kind, alleen blijkt dat ik dat rotjoch zelf te zijn ; hence INTRA-RE-EDUCATION. Iemand een andere leuke term voor dit fenomeen ?

Achteraf bekeken, dan lijkt die drang vandaag de dag best wel mee te vallen. Niet dat ik reeds verlost ben van mijn verslaving, oh nee, dat niet. Maar dat afkicken is blijkbaar toch niet zo moeilijk als voordien, alvast vergeleken met die allereerste hunker-dagen. Die lichte trekmomenten zijn er nog steeds, maar die drang is niet zo groot als ik anticipeerde. Het is tegenwoordig echt 'in the mind' en veel minder 'in the body'.

Het minder aangename is dat dreunende, dat altijd terugkerende, recurrente "hallo, ik wil roken"-deuntje, achteraan in mijn hoofd. Niet zozeer de intensiteit, maar heel zeker de frequente aanwezigheid van die gedachte maakt het lastig.  Raak ik er ooit vanaf, van die lastige gedachte, van die mentale drang.... dat is het ambetante van de hele zaak. Het nooit eens rustig kunnen zeggen van "die drang-gedachte heb ik nooit meer", dat is voorlopig ambetant. Begrijp me niet verkeerd, want er zijn immers wel momenten dat ik er niet aan moet denken, maar dat staat los van het feit dat die drang-gedachtes blijven terugkeren.

Ik herken en erken dat het stoppen me heel wat geschenkjes brengt. Eerlijk gezegd zijn die geschenkjes nu wel voordelen geworden, het niet-roken ben ik nu eigenlijk zowat gewoon geworden. De voordelen van het niet-roken wegen wel degelijk op tegen de voordelen van de peuk.Voor wie een lijstje wil, geef gerust een seintje....

Ik wil niet de negatieve richting uitgaan, maar ik ondervind toch een paar serieuze nadelen :

1) het slapen is nog steeds een probleem. Dit lijkt een ramp te worden. Dagelijks : Mijn eerste slaapshift (na 2 a 3 uur woelen) duurt nooit langer dan 120 minuten. Na mijn eerste slaapbeurt, lig ik opnieuw te woelen. Advies hoeft echt niet.... heb alles reeds geprobeerd (incl. fysieke uitputting, zelfhypnose, in slaap meppen, intraveneuze dons, compulsieve meditatie, dicht-geniette oogleden, overbelastende sex, milde slaapliederen via de home-theatre, platwalsende spierbundel-massage, etc.)

2) wat ben ik een brede jongen geworden (in laterale afmetingen). Maakt totaal mijn zaak niet. Mijn vriendin had commentaar over mijn gewicht en dikke buik. Mijn repliek was spontaan : "Jongedame. u mag kiezen : een stomende, magere vriend of een obeze niet-roker." Ook zij blijkt tevreden met mijn vette stoppoging

3) Mijn gevoelens zijn intenser . Dit maakt dat agressie en woede-aanvallen echt wel extreem worden. Ik ben soms bang van mezelf.

4) Ik durf soms te denken: "Je bent nu al zolang kunnen stoppen, is het nu niet tijd voor een beloning....een peuk misschien ?" Deze gedachtengang is soms echt wel moeilijk en ik probeer nog steeds te counter-fighten met "wil je later dan nog eens stoppen..?". Ik weet echt niet of dit counter-argument zijn kracht zal kunnen behouden. Anyways.... dat zijn de angsten waar elke stopper mee kampt - denk ik.

En toch een positieve noot om deze post te eindigen :

Ik had me nooit kunnen voorstellen dat ik ooit langer dan 24u zou verlost zijn van een sigaret, laat staan langer dan 2 weken. Dat op zich is een hele prestatie daar ik voordien bij stoppogingen steeds diezelfde dag nog herbegon. Tevens moet je weten dat roken eigenlijk een hoofdbezigheid was gedurende zovele jaren.  Het is mijn overtuiging dat deze website, en vooral de leden van deze gemeenschap daar hebben toe bijgedragen. Enkel dankzij jullie ben ik vandaag nog steeds gestopt... Hoe lief, niet ?

Deze dagen gaan zo vlot als niet-roker. Fantastische dagen zonder een moment te craven naar die peuk. Deze dagen gaan zooo vlot dat ik er uiteindelijk een slecht gevoel bij heb. Een mens zou zich eigenlijk geen zorgen moeten maken, maar toch...

Ik weet dat er een dip in zicht is ;  ik weet het en ik voel het in mijn beenderen. Mijn instinct is iets raars en heeft me al vele malen geholpen in mijn leven ; het is niet echt een stemmetje of een gevoel. Mijn instinct is als een gedachte die dikwijls waarheid en vooruitzichten brengt ; eigenlijk een beetje een glazen bol. Ik ben nochtans niet paranormaal, maar mijn instinct heeft me reeds vele malen geholpen bij het nemen van beslissigen allerhande.

Wetende dat ik niet bang moet zijn voor wat komt en wetende dat de commentaren zullen schrijven "maak je geen zorgen over wat zal komen", is het een beangstigende gedachte dat de drang overheersend mag/zal worden, en wel binnenkort.

Vandaag heb ik geen enkele drang naar een sigaret, niets maar dan ook niets dwingt me naar die peuk. Ik voel me vrij en het laatste dat in me opkomt is 'roken'. Ik voel en weet dat dit aangename vrijheids-gevoel niet blijft duren. Het maakt me alert en een vleugje angst vliegt voor mijn neus.

Ps1. Ondanks mijn glazen bol kon ik gisteren voor het eerst mijn 3km lopen. Sinds ik gestopt ben gaat het lopen beter en beter. 3km mag al niets lijken, maar als je 2 pakjes rookte is dit toch wel een grote vooruitgang.

PS2. Ben ik 'manisch-depressief' dat ik niet kan genieten van de goeie momenten en focus op de slechte momenten die komen  ?!

Slapen is belangrijk, temeer omdat je wil stoppen met roken en dat vraagt wat extra energie. Onvoldoende nachtrust kan dit proces bemoeilijken. Zelf ondervind ik heel wat problemen om in slaap vallen, maar ook om door te slapen ; en dit tot op vandaag de dag. Het is ontmoedigend om te lezen van andere stoppers "dat het wel zal overgaan" (ik besef wel dat deze mensen het goed menen). Na bijna 2 weken kamp ik nog altijd met een slaapprobleem dat zich lijkt te escaleren.

Ik ben zelf geen grote fanaat van pilletjes, hoe onschuldig deze ook mogen zijn. Ik stop met nicotine voor een reden (omdat het gif is voor mijn lichaam) en neem liever geen medicijnen (omdat het gif is voor mijn lichaam), zelfs als ik ziek ben, tenzij het echt nodig is en ik half op sterven lig dan pas durf ik medicijnen nemen. Mocht je toch op zoek zijn naar slaappillen, de meeste ex-rokers raden Melatonine of Valdispert aan. Persoonlijk raad ik je aan om je dokter te raadplegen vooraleer je naar slaappillen grijpt.  

Enkel natuurlijke middeltjes en tips om de slaap te vatten (een samenvatting van advies van stoppers en zoektochtje op het net) :

-1- vermijd koffie en cola na 18h (als je gevoelig bent aan cafeine, zelfs vermijden in de namiddag)
-2- vermijd zware maaltijden en een volle maag voor het slapengaan (stoppers snoepen en eten meestal meer....wees er attent op). Aan de andere kant : ga nooit met en grommelende, lege maag naar bed ; in dat geval eet je best iets kleins voor het slapengaan.
-3- sport tijdens de dag maakt je moe en helpt dus om slaap te vatten. Belangrijk : sport doe je best niet voor het slapengaan.
-4- een klein beetje lezen doet je meestal vlot in slaap vallen (probeer het ipv. een raar gezicht te maken)
-5- een warme douche of beter, een warm bad helpt meestal om de slaap te vatten (doe wat badzout in je bad om te relaxen)
-6- probeer niet met psychische raadsels en problemen in bed te kruipen (!!)
-7- je kan je lichaam relaxen door heel traag in- en uit te ademen (tel tot 10 telkens je in- of uitademt)
-8- je kan relaxatieoefeningen doen voor je gaat slapen (bijv. yoga/relaxatie op zachte, rustige muziek)
-9- alcohol maakt dat je een 'abnormale' nachtrust hebt ; 'alcohol' creeert een roes ipv. natuurlijke nachtrust; niet doen dus
-10- thee of warme melk voor het slapengaan
-11- de biologische klok : probeer elke dag op hetzelfde uur in je bed te kruipen en rond hetzelfde uur op te staan. Je lichaam slaapt en waakt volgens je biologische klok. Maak je lichaam en biologische klok niet gek door elke dag op een ander uur te gaan slapen of te ontwaken.
-12- kijk ook even of je lakens/beddegoed je niet doet over-verhitten (sommige dekens ventileren heel slecht), dan heb je een sauna-gevoel in je bed. Je draagt ook best losse slaapkledij, geen stretchy kledij of spannend ondergoed ; draag iets dat los op je lijf hangt of helemaal niets. Kijk ook even of je bed niet te klein is (maak dat je past in je bed). Is je matras degelijk (niet te zacht of niet te hard).
-13- omtrent het woelen : sommige mensen hebben nood om zich om te draaien als ze niet kunnen slapen. Ze doen dit zo frequent dat het onmogelijk is om in slaap te vallen. Probeer dan even om op je rug te blijven liggen, sluit je ogen en adem rustig in en uit. Ga niet liggen keren en draaien want dat woelen helpt niet om in slaap te vallen.
-14- gezoem, flikkerende lichtjes, oplichtende elektronische alarmklokken, etc. hoe klein ze ook mogen wezen, laat deze je nachtrust niet bemoeilijken.
-15- Sluit gordijnen als je niet wil ontwaken bij het ochtendlicht.
-16- Ventilatie en temperatuur van je kamer moet in orde zijn (best iets kouder en warme dekens ipv. een warme kamer en dunne lakens)
-17- Sluit de deur van je kamer als je niet wil wakker gemaakt worden door mede-bewoners tijdens de nacht
-18- Vermijd middagdutjes (zodat je 's avonds echt moe bent)
-19- Gebruik enkel je bed om te slapen (je bed dient niet om tv of filmpjes te kijken, te werken of in te lezen ; sex is de enige uitzondering)
-19- Progressieve relaxatie van de spieren : begin bij je tenen en ga door tot aan je nek/hoofd. Eerst span je je spieren op en dan relaxeer je ze, dan ga je door naar je kuiten, naar je bovenbeen, etc.
-20- Visuele fantasie : Je kan jezelf een rustgevend strand inbeelden of een weide vol groen gras met zonnestralen waar een bries over je heengaat...
-21- Een massage kan helpen om in slaap te vallen
-22- Eenmaal je wakker bent, sta op. Blijf niet liggen in bed "denkend aan opstaan". Eenmaal je lichaam wakker is, moet je eruit. Dat maakt dat je 's avonds wat meer zin hebt om in slaap te vallen. Let wel, het maakt je niet meer moe tijdens de dag.
-23- Forceer jezelf niet om te slapen en maak jezelf niet druk als het niet lukt. Als je na een halfuur niet kan slapen, sta op. Doe iets rustig (lezen, zachte muziek luisteren, etc.) en als je je opnieuw moe voelt, al is het maar lichtjes, kruip dan onder de lakens.
-24- Geeuw een aantal keer voor je gaat slapen. (geeft een teken aan je lichaam dat het tijd is om de oogjes te sluiten en te snurken)
-25- Oorstopjes en 'ooglapjes' als je jezelf wil isoleren vd omgeving om te kunnen slapen.

Als je na al deze tips nog steeds niet in slaap kan vallen, dan heb je een slaapprobleem dat waarschijnlijk los staat van het stoppen met roken. Beleg dan even een consultatie met je dokter of boek een nachtje in de slaap-kliniek.

Hoe dan ook wens ik elkeen een fantastische nachtrust toe !

Gegroet,
Kristof